Hoofdstuk 9: 9.37 uur

Als Danielle bij de voordeur van Tanja aankomt, ziet ze de deur op een kier staan. Ze duwt hem open en stapt de gang in.
‘Ik ben hier,’ roept Tanja. Danielle sluit de deur achter zich en volgt het stemgeluid van Tanja de keuken in. In een nachthemdje en een satijnen korte broek ziet ze haar naast het aanrecht staan. De haren op haar kruin staan alle kanten op en de hangoren van de konijnenhoofdjes op haar pantoffels bewegen bij elke stap die ze zet.
‘Sorry Tan, dat ik je wakker maak. Had je nachtdienst?’ vraagt Danielle. Tanja kreunt gebeten.
‘Ja. Ik sliep net. Komende nacht heb ik ook dienst.’ Ze drukt het koffiezetapparaat aan, terwijl ze geeuwt. ‘Eerst koffie, want slapen lukt me nu toch niet meer. Wil je ook?’
‘Graag.’ Danielle kijkt naar haar. Tanja leidt het leven dat Danielle had kunnen hebben.
‘Vertel,’ zegt Tanja op de hoekbank in de woonkamer en ze wrijft de slaap uit haar ogen. ‘Je gebruikt het belsignaal alleen in noodgevallen.’
‘Ik heb het verprutst, Tan. Ik heb al drie maanden een verhouding,’ zegt Danielle beschaamd. Ze ziet Tanja’s ogen groot worden van verbazing.
‘Wat?’ Miskennend kijkt Tanja haar aan. Opeens slaat de twijfel toe of het wel zo verstandig was om Tanja hierin te betrekken. ‘Waarom? En met wie?’
‘Ik werd verliefd. Het was stom. Ik weet het, maar het ging…’ Schuldbewust stopt Danielle met praten en kijkt Tanja aan, al beseft ze dat haar bezoekje niet als doel had om op het strafbankje plaats te nemen. ‘…vanzelf,’ maakt Danielle haar zin af. Tanja houdt haar hoofd schuin en aan de subtiele bewegingen die ze maakt met haar mond, maakt Danielle op dat Tanja een innerlijke strijd voert. Ze kent haar door en door.
‘Je bedriegt Willem.’ Danielle trek haar schouders op en bijt op haar lip. ‘Maar ik begrijp het wel,’ zegt Tanja opeens. Danielle onderdruk een glimlach van opluchting. ‘Jullie zijn al zo lang samen. En nu? Weet Willem het?’
‘Geen idee,’ antwoordt Danielle en ze vertelt Tanja alles. Van de eerste breuken in hun huwelijk tot de overweldigende gevoelens voor James, de voormalig wiskundedocent van Lucas. Tanja luistert aandachtig en stelt vragen die Danielle zichzelf nog niet had toegestaan.
‘Wat wil je, Daan? Wat wil je écht?’ Met haar handen glijdt Danielle vanaf haar oren door haar haren, totdat haar vingers elkaar vastgrijpen bovenop haar hoofd en ze haar handen laat rusten op haar kruin.
‘Dat is waar ik ieder moment mee worstel. Ik wil mijn gezin niet opbreken. Maar ik krijg buikpijn bij het idee dat ik James niet meer kan zien. Het kan niet langer zo. Ik word gek van deze situatie. En Willem voelt het.’
‘Het wordt tijd dat je een keuze gaat maken.’ Tanja heeft gelijk, denkt Danielle gelaten. Ze wendt haar hoofd naar het raam en kijkt naar de lucht waar vliegtuigstrepen langzaam oplossen in de atmosfeer.
‘Misschien maakt het jullie allebei gelukkiger,’ zegt Tanja opeens. Vragend draait Danielle haar hoofd terug naar Tanja. ‘Willem voelt waarschijnlijk hetzelfde als jij, maar jullie durven het gesprek niet aan te gaan. Bang voor de uitkomst. Wanneer heeft hij voor het laatst toenadering gezocht?’ In Danielles gedachte glijdt Willems hand opnieuw onder haar shirt. Met zijn hand op haar borst, hoopt ze verstijft dat hij zich bedenkt.
‘Gisteren,’ zegt Danielle. Tanja’s ogen worden groot.
‘Echt? Gister nog? En…’ Ze kijkt me afwachtend aan. ‘Hebben jullie seks gehad?’
‘Nee. Ik kon het niet. Het lukt mij niet meer om hem toe te laten. Vanochtend kwam hij naar me toe, vlak nadat ik had gedoucht. Naakt stond ik voor hem. Mijn lichaam bijna tegen hem aan. Het klinkt belachelijk, maar ik was bang dat hij mij aan zou raken.’
‘Deed hij dat?’
‘Nee. Hij zei alleen dat hij mij prachtig vond. Ik zag het in zijn ogen, hij wil mij niet kwijt.’ Tanja fronst, tuit haar lippen en humt nadenkend.
‘Een relatie beëindigen is ook een grote stap, Daan. Ik kan mij voorstellen dat hij zeker wil weten of de koek op is.’
‘Hij doet zo zijn best, Tan. Hij houdt van me. Ik denk niet dat hij overweegt om van mij te scheiden. Al weet ik niet hoe hij zal reageren als ik hem opbiecht dat ik hem al tijden voorlieg.’
Jaren geleden had Willem het haar expliciet gevraagd. De directheid was uitzonderlijk geweest en had de herinnering in Danielles geheugen gebrand.
‘Als je ooit vreemd zou gaan, zeg je het mij dan eerlijk?’ vroeg Willem, nadat ze het nachtlampje uit had gedrukt. Ze was moe. Hoewel het donker was en het plafond niet zichtbaar, keek ze ernaar en schudde meewarig haar hoofd.
‘Hoe kom je hier nou bij?’
‘Zomaar. Ik vroeg het mij af. Zou je het zeggen?’
‘Natuurlijk, Willem. Al zou ik het nooit zo ver laten komen. Ik houd van jou.’
‘Maar stel dat je ooit in de verleiding komt?’ Ze gaapte van vermoeidheid. Het gezinsleven slokte haar op. De vele handelingen die ze dagelijks moest verrichten om alles in goede banen te leiden. Ze kon zich niet voorstellen dat er ook maar een mogelijkheid was tot verleiding, laat staan energie voor een ander. Ze werd al moe bij het idee.
‘Dat gebeurt niet, Willem. Geloof me.’
‘Ik zou het vreselijk vinden als ik erachter zou komen, Daan. Als je niet eerlijk tegen mij zou zijn.’ Danielle draaide zich op haar zij en legde haar hand op Willems buik. Zijn onzekerheid raakte haar. Alle keren dat ze hem had afgewezen, hadden hem gekrenkt. Het had hem laten twijfelen over haar trouw. Het moest veranderen. De barrière tussen hen die haar moederschap had opgeworpen, moest worden afgebroken. Emma was nu vijf jaar. Danielle kreeg steeds meer ruimte voor zichzelf. Het werd tijd voor initiatief. Ze schoof haar hand wat naar beneden tot de rand van Willems boxershort, wrong haar vingers onder het elastiek, terwijl ze met haar mond zacht aan zijn oorlel zoog.
‘Daan, nu niet.’ Hij trok zijn hoofd weg en wreef haar speeksel van zijn oor. ‘Ik heb een drukke dag gehad.’ Verbouwereerd trok Danielle haar arm terug en voelde zich op haar beurt afgewezen. Ze besefte dat dit slechts een fractie was van de kwetsuren die zij in de afgelopen jaren bij hem had veroorzaakt. De pijnlijke herinnering wakkert haar schuldgevoel naar Willem toe verder aan. Ze haalt haar handen los van haar kruin en ze slaat ze beschaamd om zich heen.
‘Hij zal mij mijn ontrouw niet vergeven, Tanja. Als hij erachter komt, is onze relatie sowieso voorbij. Kiezen voor Willem betekent zwijgen over James. Je bent de enige die het weet. Je houdt je mond, toch?’
‘Tuurlijk,’ zegt Tanja opgewekt. ‘Nog een kopje koffie?’ Danielle knikt. Tanja komt overeind, steekt haar wijsvinger door de oortjes van beide kopjes tot ze bungelend loskomen van de tafel. In het voorbijgaan pakt Tanja met haar vrije hand haar telefoon van de salontafel en loopt naar de keuken. Danielle zakt wat verder achterover in de kussens van de bank en kijkt om zich heen naar de knusse inrichting van Tanja’s woonkamer en ze vraagt zich af waar ze zal komen te wonen als het werkelijk uitdraait op een scheiding. Een piepend geluid uit haar tas laat de gedachte wegvloeien. Ze pakt haar telefoon uit haar tas, ontgrendelt hem en het bericht opent direct.
’Om 12.30 uur op de afgesproken plek, toch?’ J.’
‘Ja. Tot straks,’ appt Danielle terug.
‘Ik kan niet wachten,’ krijgt ze binnen een paar seconden als antwoord.
Tanja’s moderne koekoeksklok in felle kleuren tjilpt elf keer. Nog anderhalf uur, rekent Danielle uit en ze moet nog langs de bouwmarkt en de supermarkt. Ze springt op van de bank en loopt naar de keuken. Tanja’s vingers vliegen over het scherm van haar eigen telefoon, terwijl het koffiezetapparaat naast haar bezig is een kopje te vullen met koffie.
‘Tanja?’ Verstoord kijkt ze op. ‘Laat de koffie maar zitten. Ik moet gaan.’
‘Maar ik heb de koffie al klaar.’
‘Het spijt me. Ik ben al laat.’
‘Waar ga je heen? Ga je naar die James?’
‘Ja.’
‘Naar zijn huis?’
‘Nee. Ik haal hem op, een paar straten van zijn huis en dan rijden we naar een hotel aan de rand van de stad.’ Tanja schudt met minimale bewegingen haar hoofd.
‘Houd me op de hoogte, Daan.’
‘Doe ik,’ zegt Danielle en ze geeft haar een vlugge kus op haar wang. ‘Ik kom er zelf wel uit.’
‘Wees voorzichtig!’ roept Tanja haar na als Danielle via de gang haar huis verlaat.

Morgen volgt hoofdstuk 10!

Wil je iedere werkdag gratis een e-mailnotificatie ontvangen als het nieuwe hoofdstuk online komt? Meld je aan:

HALF EEN is de vijfde thriller die Sietske Scholten al bloggend schrijft. Haar boeken staan bekend om de meeslepende situaties en de ijzersterke plots. In november 2020 zal de thriller HALF EEN worden gepubliceerd als paperback, e-book en luisterboek.
De komende tijd zijn de eerste tien hoofdstukken van HALF EEN gratis te lezen. Vanaf hoofdstuk 11 kun je alleen meelezen als abonnee na een eenmalige betaling van €8,99. Meer informatie over het abonnement vind je hier.