Hoofdstuk 4: 8.26 uur

Danielle hevelt een deel van de natte was over naar de droogtrommel en zet de machine aan. Binnenin tikt een rits tegen het metaal van de trommel als hij begint te draaien. Ze plaatst de wasmand met het andere deel van de vochtige was tegen haar heup en ze sluit de deur van de bijkeuken. Had ze kunnen voorkomen dat de zoektocht naar de onbekende man een obsessie werd? Wat hij had omgewoeld in haar, had ze met geen mogelijkheid meer kunnen gladstrijken. Met zijn blik had hij haar getoond dat de wereld groter was dan haar gezin. De man verscheen in haar dromen, hij verstoorde haar gesprekken door onaangekondigd op haar netvlies te verschijnen, hij eiste alle aandacht op in haar gedachten. Binnenin haar was hij er altijd. Via de keuken en de hal gaat ze de twee trappen op naar de zolder waar ze één voor één de kledingstukken aan de waslijn hangt. Had ze het verlangen naar de onbekende man kunnen smoren? Nee, beseft ze, het was te sterk geweest. En het leek in eerste instantie onschuldig. Ze deed niets fout door te denken aan hem. Ze deelde weliswaar haar leven met Willem, maar niet haar gedachten. Innerlijk had ze alle vrijheid. Ze hoefde geen verantwoordelijkheid aan Willem af te leggen over haar fantasieën. Ze kende de man niet eens. Hij was niet meer dan een verbeelding van haar zucht naar het onbekende. Was het daar maar bij gebleven. Dan had de tijd haar fixatie ontmanteld en Willem teruggebracht naar de voorgrond. Haar obsessie was al aan het afnemen toen ze een jaar na die eerste ontmoeting nietsvermoedend met Willem het wiskundelokaal in kwam lopen. Uitgenodigd via de e-mail door zijn wiskundedocent om te praten over Lucas’ verontrustende lage cijfers voor het vak, was het alsof ze een klap in haar gezicht kreeg toen ze zag wie er in het lokaal op hen wachtte. Het ontnam haar de adem toen hij met uitgestoken hand op haar af kwam, haar hand vastpakte en haar voor het eerst aanraakte.
‘James van der Wiel,’ zei hij met een zware, maar zwoele stem. Ze schudde zijn hand en zei stotterend haar eigen naam. Snel nam ze plaats op één van de twee stoelen die James hen vriendelijk aanwees. Het gesprek over Lucas’ werkhouding ging volledig langs haar heen. Enkel had ze oog voor James. Zijn bewegende lippen die hij af en toe bevochtigde met zijn tong. Ze verdronk in de peilloze diepte die achter zijn pupillen schuilging. Ze herkende zichzelf niet meer. Haar hele lijf stond in brand voor de man die haar zoon meerdere keren per week wiskundig inzicht probeerde bij te brengen.
‘Ben je het daarmee eens, Daan?’ vroeg Willem opeens. Wazig keek ze Willem aan. Ze had geen idee wat er was afgesproken.
‘Ja, prima,’ leek haar het veiligste antwoord.
‘Dan doen we het zo,’ zei James. ‘Hartelijk dank voor uw komst.’ Hij stond op en schudde opnieuw haar hand.
‘Dank u wel,’ zei ze met onvaste stem. Ze wilde haar hand terugtrekken, maar ditmaal bleef James hem vasthouden. In zijn ogen ontwaarde ze eenzelfde lust als zij voelde en ze kon niet anders dan de elektrische lading die door haar heenging, wegslikken. Hoewel ze nu meer duidelijkheid had, ging ze totaal in de war met Willem terug naar huis. Haar fantasie had een naam gekregen. Hij was geen ingebeelde man meer, hij was van vlees en bloed geworden. Het eerstvolgende moment dat ze alleen was, zocht ze op haar telefoon naar de pasfoto’s van de staf van Lucas’ school. Daar stond de vastgelegde James. Met dezelfde guitige blik als hij tijdens hun ontmoeting had gehad, keek hij in de lens. Waarom had ze hier niet eerder gezocht? Al die tijd had ze gedacht dat hij een vader was van een leerling en dat het achterhalen van zijn identiteit onbegonnen werk was. Nu keek hij haar aan vanaf haar scherm en haar buik golfde van spanning. De foto opslaan durfde ze niet. Ze was te bang dat Willem haar filmrol zou bekijken en zich zou afvragen waarom ze een screenshot van de foto van Lucas’ wiskundeleraar op haar telefoon bewaarde. Ze kon het risico niet nemen. Meerdere malen per dag surfte ze met haar telefoon naar de website om hem even te kunnen zien en bij elke afspraak of boodschap die ze deed, plande ze haar route langs de school van Lucas in de hoop een glimp van James op te vangen. Voorbijrijdend in haar auto keek ze uit naar de plek bij de overdekte ingang waar ze hem ruim een jaar eerder had zien roken. Ze zag hem nooit. En zo gingen er maanden voorbij.
‘Hoe gaat het met je wiskunde?’ vroeg Danielle op een ochtend aan Lucas, terwijl hij zijn brood at met zijn ene hand en zijn telefoon aanstuurde met zijn andere.
‘Goed,’ zei Lucas zonder op te kijken van zijn scherm.
‘Ben je tevreden over je docent? Legt hij het goed uit?’ Lucas mompelde iets onverstaanbaars. ‘Meneer van der Wiel toch?’ vroeg ze zo onopvallend mogelijk.
‘Oh, die heb ik niet meer.’ Zijn woorden sloegen bij haar in als een bom en lieten een krater van onzekerheid achter.
‘Wat?’ riep ze verschrikt en ze schrok van haar eigen reactie. Lucas keek verbaasd op van zijn mobiel. Zo snel mogelijk probeerde ze zich te herstellen.
‘Die is weg.’
‘Hoezo weg? Waarom?’ zei ze rustig, pogend de paniek in haar stem te verbergen om geen argwaan te wekken bij Lucas voor haar overdreven belangstelling voor zijn wiskundeleraar.
‘Weet ik veel!’ antwoordde Lucas geërgerd.
‘Maar wie heb je dan nu?’ vroeg ze voor de vorm, hoewel ze niet geïnteresseerd was in het antwoord.
‘Meneer Schepema. Nog saaier dan meneer van der Wiel.’ Waar was James, vroeg ze zich radeloos af. Langs de school rijden was voortaan onzinnig. James zou er niet zijn. De kans om James tegen te komen was gereduceerd tot nul en ze voelde de leegte in zichzelf toenemen bij het idee dat ze haar dagelijkse routines moest bijstellen.
‘Zolang je maar voldoendes haalt, Lucas,’ zei ze belerend om het gespreksonderwerp te rechtvaardigen.
Urenlang speurde ze het internet af als Willem aan het werk was en de kinderen op school. Alle websites van middelbare scholen in een straal van honderd kilometer ging ze langs. Tussen de wiskundeleraren zocht ze naar James, maar zowel zijn naam als zijn beeltenis kwam ze nergens tegen. Het googlen op zijn naam gaf ook geen resultaat. Zelfs Facebook kende hem niet. Langzaam begon ze de hoop op te geven en drong het besef tot haar door dat ze haar queeste moest staken. Ze was James verloren en ze voelde zich geamputeerd. Hoe moest ze haar dagen vullen nu de leegte de pijn van het liefdesverdriet versterkte? Voor Willem en de kinderen hield ze de schijn op. Ze speelde de tevreden moeder die dagelijks met voldoening haar taak volbracht door het doen van het huishouden en te koken, maar in werkelijkheid hing ze op de bank, Netflixte serie na serie en keek betekenisloze televisieprogramma’s om niet te hoeven voelen of na te denken. In het laatste uur voordat het eerste gezinslid thuiskwam, rende ze door het huis om de zichtbare huishoudelijke achterstand weg te werken. Het gevoel van het gemis kan ze zich nu nog levendig voor de geest halen, denkt Danielle, terwijl ze de knijpers zet op het laatste kledingstuk dat ze aan de waslijn hangt. Het was bijna ondraaglijk, maar achteraf gezien weet ze dat het gevoel uiteindelijk zou zijn vervaagd. James zou een herinnering zijn geworden en zij zou onbewust ontkomen zijn van de diepe val in één van de scheuren van haar huwelijk. Ze daalt de trap af, pakt haar handtas van de grond in de hal en loopt naar de keuken waar ze haar telefoon in het voorvakje stopt. Ze draait zich om naar het koffiezetapparaat en dipt haar pink in de koffie. Ze schudt zuchtend haar hoofd, kiepert voor de derde maal haar koude koffie in de gootsteen en plaatst haar kopje in de vaatwasser. In de hal trekt ze haar jas aan, klemt haar handtas onder haar arm, sluit de voordeur af en ontgrendelt haar auto om naar de bouwmarkt te gaan.

Wil je iedere werkdag gratis een e-mailnotificatie ontvangen als het nieuwe hoofdstuk online komt? Meld je aan:

HALF EEN is de vijfde thriller die Sietske Scholten al bloggend schrijft. Haar boeken staan bekend om de meeslepende situaties en de ijzersterke plots. In november 2020 zal de thriller HALF EEN worden gepubliceerd als paperback, e-book en luisterboek.
De komende tijd zijn de eerste tien hoofdstukken van HALF EEN gratis te lezen. Vanaf hoofdstuk 11 kun je alleen meelezen als abonnee na een eenmalige betaling van €8,99. Meer informatie over het abonnement vind je hier.